KEMPISCHE SINT-HUBERTUS

Van vroeger tot nu.

Diep in de Kempen, te Lichtaart, werd in 1932 op het “Hof ter Heide”, de basis gelegd van een van de populairste Sint-Hubertusvieringen in onze streek.

Enkele ruiters richtten er toen “de Heideruiters” op, waarschijnlijk één van de oudste rijverenigingen in de Kempen.

Met een twintigtal leden werd een grootse jachtrit georganiseerd van Lichtaart naar Herentals, waar er aan het kapelletje van de Kruisberg een heilige mis ter ere van Sint-Hubertus werd opgedragen, gevolgd door een dierenwijding.

In 1947 werd de vereniging “de Heideruiters” omgedoopt tot “de Kempische Rijvereniging”. Zij hield Sint-Hubertusvieringen aan de Abdij van Tongerlo, op de markt van Olen, aan de Hezehoeve te Olen,
en in manege Wittenberg te Herentals.

Vanaf 27 november 1977 worden de Sint-Hubertusvieringen elk jaar opnieuw gehouden aan de Sint-Rochushoeve te Lichtaart. Dit “huis ten halve” voor de wandelaar en natuurvriend, “jagersborg” voor de jager, en “afspanning” voor ruiter, koetsier, en iedereen die naar wat verpozing tracht, is ideaal gelegen tussen de Kempense Heuvelrug en de vallei van de Kleine Nete. Palende aan het moeras- en bosrijke domein “Grote Neerheide”, en omringd door eeuwenoude eikendreven, straalt deze plek alle rust uit die de authentieke natuur nog aan de mens kan bieden. Niet te verwonderen dat in dit kader een echte Sint-Hubertusviering thuis hoort.

De openluchtmis, die de plechtigheden inluidt, wordt opgeluisterd door de “Koninklijke Jagersmeesters van Sint-Hubertus” uit Brasschaat. Het jachthoorngeschal van deze traditievolle vereniging brengt de deelnemers onmiddellijk in de passende stemming.

Vervolgens worden honden, paarden en koetsen gezegend, en deelt men het gewijde Sint-Hubertusbrood uit. Aan ruiterverenigingen wordt een herinneringsplaket overhandigd.

Tijdens de middag, wanneer honger en dorst kunnen gestild en gelest worden aan de Sint-Rochushoeve, worden de gasten verrast met demonstraties met ondermeer en naargelang de jaren: valken, eenden, paarden,
pony’s, voltige, enz…

’s Namiddags vertrekt een grote gezinswandeling naar een uniek stukje natuur. Langs oude Nete-armen, stille moerassen en duivelskuilen, doorheen zacht ruisende elzenbroeken, en rustige dennenbossen, over gele duinenruggen, bezaaid met purperen heide. Daarna komen de wandelaars terug aan de Sint-Rochushoeve, alwaar het glas meermaals mag geheven worden ter ere van Sint-Hubertus, en in aandenken van een gezellige ontmoetingsdag voor natuurminnende mensen.